lincz () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzanej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej
(1.1)
(1.1) Linczów dokonywano zwłaszcza w XVIII i XIX w. na Murzynach w południowych stanach USA. (1.1) Kilkanaście osób podejrzanych o rozprzestrzenianie cholery przy użyciu czarów padło ofiarą linczu. Ciała ofiar zostały rozsiekane maczetami, a następnie spaloneNa Haiti linczują czarowników oskarżonych o rozprzestrzenianie cholery na portalu wyborcza.pl.
(1.1) samosąd, lynch
lynch , linczowanie , zlinczowanie linczować , zlinczować linczowy
(1.1) , od nazwiska Lynch (sporna identyfikacja osoby, być może wywodzi się to pojęcie od Williama Lyncha lub Charlesa Lyncha)
(1.1) alternatywna pisownia: lynch
angielski: (1.1) lynching bułgarski: (1.1) линч duński: (1.1) lynchning francuski: (1.1) lynchage hiszpański: (1.1) linchamiento kaszubski: (1.1) lincz , samòsąd niemiecki: (1.1) Lynchen , Lynchjustiz nowogrecki: (1.1) λιντσάρισμα