talar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukataSłownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 843;
(1.1)
(1.1) Słowo ort w języku staroniemieckim na obszarach Nadrenii, północnych Niemiec i Skandynawii oznaczało czwartą część jakiejś całości, a w obiegu pieniężnym ćwierć talara. (1.1) Na srebrną realizację zużyto 247 grzywien i 10,5 łuta srebra o wartości 3962 talarów, a całkowita suma wydatków związanych ze srebrną fundacją wyniosła 6182,5 talara.
(1.1) półtalar • dwutalar
tolar talarek talarowy
od <
angielski: (1.1) taler, thaler czeski: (1.1) tolar duński: (1.1) daler esperanto: (1.1) talero fiński: (1.1) taaleri kaszubski: (1.1) talôr łotewski: (1.1) dālderis niderlandzki: (1.1) daalder niemiecki: (1.1) Taler portugalski: (1.1) táler rosyjski: (1.1) талер słowacki: (1.1) toliar szwedzki: (1.1) daler węgierski: (1.1) tallér wilamowski: (1.1) tołer , tōłer włoski: (1.1) tallero
talar ()
(1.1) toga (sędziowska, profesorska itp.)
talaro
talar ()
czasownik przechodni (1.1) ścinać, wycinać (drzewo, las) (1.2) niszczyć, plądrować, dewastować (1.3) przycinać (drzewo oliwne lub dąb) (1.4) żargon złodziejski: zabierać, wyrywać rzeczownik, rodzaj męski (2.1) las drzew z rodziny wiązowca (2.2) skrzydło, które według poetów nosił bóg Merkury na pięcie przymiotnik (3.1) o stroju, ubiorze: powłóczysty, długi (do pięt) (3.2) piętowy (3.3) odnoszący się do skrzydeł na piętach Merkurego
(1) (2) talares (3) talar /; talares /
(1.1) En este parque crecía un árbol milenario hasta que lo talaron. → W tym parku rosło tysiącletnie drzewo, aż zostało ścięte.
(2.2) częściej w : talares
(1.1) talar árboles → ścinać drzewa • talar bosques → wycinać lasy
(1.1) cortar, serrar (1.2) arrasar, devastar, destruir, aniquilar (1.3) cortar, podar (1.4) quitar, arrancar (3.1) rozagante
(1) talador; tala , talador , taladora , talaje , talón , talonero (2.1) tala (2.2) (3) talonear; talonario; talón , talonada , talonario , talonazo , talonera
(1) ; (2.1) < (2.2) (3)
talar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mówca
(1.1) ein talar, talaren, talarar, talarane
tale
høgtalar → głośnik