fal () , ,
(1.1) od: fala
fal ()
(1.1) padać (1.2) upadać, spadać
fali, faleti, faligi, defali, disfali, elfali, enfali, forfali, subfali, superfali, surfali, duonfali, glitfali, falŝanceliĝi, falpuŝiĝi, rulfali falo, falado, disfalo, akvofalo, falakvo, faligilo, falilo, defalaĵo, enfalejo, enfalilo, enfalujo, falpuŝiĝo, falstelo
,
fal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błąd
fal ()
rzeczownik (1.1) wróżba
(1.1)
(1.1) bakı
fala inanma, falsız da kalma
fal ()
rzeczownik (1.1) ściana, mur (1.2) mur (ogrodzenie) (1.3) ściana (skalna) czasownik przechodni (2.1) o człowieku: pożerać / pożreć
(1.1) falfesték • falfestmény • falfirka • főfal • kőfal • tűzfal • válaszfal • vályogfal (1.3) falmászás • falmászó • sziklafal
(1.1-3) falazás falaz fali (2.1) falás, falánkság, falat, falatozás, falatozó falatozik falánk
(1.1) a falnak is füle van
(2.1)