__TOC__ ĵuri ()
czasownik (1.1) przysięgać
(1.1) Li ĵuris al mi fidelecon. → Przysiągł mi wierność. (1.1) Tamen li tiel klare sentis la danĝeron de sia situacio, ke li tuj ĵuris per la sankta kapo de sia patro, ke li neniam plu trinkos tro multe da vino.B. Prus, Kabe, „Faraono” → Tak jednak uczuł niebezpieczeństwo swego położenia, że w tej chwili przysiągł na świętą głowę ojca nigdy już nie pić większej ilości wina.
(1.1) ĵuri per + ; ĵuri al + ; ĵuri +
jeĵuri, kunĵuri, reĵuri, ĵurigi ĵuro ĵura ĵuri kaj reĵuri • ĵuri per la barbo de l'profeto • pri nenio oni povas ĵuri
ĵuri ()
(1.1) jury
ĵurio, ĵuriano, ĵurianino