łakomczuch ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) ktoś, kto jest łakomy, lubi jeść, zwłaszcza słodycze, przysmaki
(2.1) od: łakomczucha
(1.1)
(1.1) Krzyś jest strasznym łakomczuchem, zjada całą tabliczkę czekolady na raz.
(1.1) straszny / nienażarty łakomczuch
(1.1) łasuch, obżartuch, obżarciuch, żarłok
(1.1) niejadek
łakomstwo łakomczuszek łakomczucha łakomić się łakomy łakomie
białoruski: (1.1) ласун esperanto: (1.1) frandemulo, manĝemulo hiszpański: (1.1) goloso , glotón , zampabollos starogrecki: (1.1) χναυστικός włoski: (1.1) golosone , leccapiatti