Hekate ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom); (1.2) planetoida o numerze katalogowym 100;
(1.1-2)
(1.1) Hekate, córka tytana Persesa i Asterii, ukazywała się czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy. (1.1) W sztukach plastycznych Hekate bywa przedstawiana jako tronująca kobieta z pochodnią lub jako trzy połączone plecami niewiasty. (1.1) Atrybutami Hekate były: pochodnie, bicz, wąż, pies, wilczyca, klacz, kot, magiczne i trujące zioła. (1.1) Aby ubłagać Hekate, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym. (1.1) Późniejsze tradycje uważają Hekate za matkę Kirke. (1.2) Hekate porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
(1.1) bogini Hekate • boska Hekate • atrybut / figurka / hymn do / kult / posąg / przedstawienie / przydomek / wizerunek Hekate • ku czci / na cześć Hekate • oddawać cześć / poświęcony / składać ofiary Hekate • czcić Hekate • mit o Hekate (1.2) asteroida / planetka / planetoida Hekate • Hekate krąży / porusza się
(1.1) Hekata; Trywia
(1.1) bogini (1.2) planetoida
Hekata , hekateion
(1.1) (Hekate) (1.2) prawdopodobnie od (1.1)
(1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka (1.2)
angielski: (1.1) Hecate, Hekate; (1.2) Hekate czeski: (1.1) Hekaté ; (1.2) Hekate łaciński: (1.1) Hecate niemiecki: (1.1) Hekate nowogrecki: (1.1) Εκάτη rosyjski: (1.1) Геката słowacki: (1.1) Hekata , Hekaté ; (1.2) Hekate starogrecki: (1.1) Ἑκάτη ukraiński: (1.1) Геката