operować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zoperować) (1.1) przeprowadzać operację chirurgiczną czasownik przechodni niedokonany ( brak) (2.1) posługiwać się czymś czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (3.1) działać w jakimś miejscu, na jakimś terenie (3.2) dokonywać transakcji finansowych (3.3) przeprowadzać akcję bojową (3.4) o słońcu: grzać, oświetlać jakieś miejsce
(1.1, 2.1) (3.1-4)
(1.1) Kloss zapytał o doktora Kowalskiego. Wacław wyjaśnił, że właśnie operuje, i natychmiast udzielił dodatkowych informacji. (2.1) Cichym, dobitnym głosem, operując faktami i statystyką, rzeczowo udzielił informacji.
(1.1) operować + (2.1) operować +
operacja , operacyjka , operatornia , operator , operatorka , kooperacja , operacyjność , operowanie kooperować , zoperować operacyjny, bezoperacyjny, międzyoperacyjny, operatorowy, operatorski, pooperacyjny operacyjnie
angielski: (1.1) operate on /; (2.1) use, handle; (3.1) act, operate; (3.2) deal in , trade in ; (3.3) operate; (3.4) operate chiński standardowy: (2.1) 开 (kāi) czeski: (1.1) operovat; (2.1) operovat duński: (1.1) operere; (2.1) operere, betjene; (3.1) operere; (3.3) operere esperanto: (1.1) operacii hiszpański: (1.1) operar; (3.1) operar, actuar niemiecki: (1.1) operieren; (2.1) einsetzen, verwenden; (3.1) handeln; (3.2) mit arbeiten, über verfügen; (3.3) operieren norweski (bokmål): (1.1) operere; (2.1) operere; (3.1) operere norweski (nynorsk): (1.1) operere, operera; (2.1) operere, operera; (3.1) operere, operera szwedzki: (1.1) operera; (2.1) operera; (3.3) operera