zadowolenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy
(1.1)
(1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?
(1.1) zadowolenie z
(1.1) zadowolenie z pracy / rodziny / zarobków • odczuwać / osiągać / wyrażać zadowolenie • ku zadowoleniu • powód do zadowolenia
(1.1) satysfakcja; ukontentowanie
(1.1) niezadowolenie, niedosyt, rozczarowanie, niespełnienie; nieukontentowanie
(1.1) uczucie
zadowolić , zadowalać zadowolony, zadowalający, niezadowalający zadowalająco, niezadowalająco
angielski: (1.1) satisfaction, contentment, gladness, complacence arabski: (1.1) بسط białoruski: (1.1) задавальненне bułgarski: (1.1) задоволство chiński standardowy: (1.1) 满意 (mǎnyì) czeski: (1.1) spokojenost duński: (1.1) glæde , tilfredshed hiszpański: (1.1) satisfacción interlingua: (1.1) contentamento japoński: (1.1) 満足 (まんぞく, manzoku) jidysz: (1.1) צופֿרידנקייט (cufridnkejt), הנאה (hanoe) kazachski: (1.1) ғанибет niderlandzki: (1.1) genoegen niemiecki: (1.1) Zufriedenheit , Genugtuung nowogrecki: (1.1) ικανοποίηση rosyjski: (1.1) удовлетворение , нега sanskryt: (1.1) आभोगि , रति , आपूर्ति serbski: (1.1) срећа szwedzki: (1.1) behag , belåtenhet , tillfredsställelse turkmeński: (1.1) dokluk tybetański: (1.1) དགའ་བ ukraiński: (1.1) задоволення węgierski: (1.1) elégedettség włoski: (1.1) contentezza , contentamento , soddisfazione