__TOC__ krono ()
rzeczownik (1.1) korona (1.2) wieniec, wianek (nakrycie głowy) (1.3) wieniec (1.4) tonsura (1.5) korona zęba (naturalna oraz sztuczna) (1.6) koronka (górna część kopyta końskiego) (1.7) korona dzwonu, koronka zegarka kieszonkowego, zaczep (cześć za którą można dany przedmiot zaczepić) (1.8) korona (symbol królestwa, władzy, monarchy) (1.9) ukoronowanie, zwieńczenie (zakończenie danego zadania, dzieła) (1.10) korona (1.11) korona (drzewa) (1.12) przykoronek (1.13) korona (górna część kamienia w szlifie fasetkowym) (1.14) korona (fryzura)
(1.1-14)
(1.2) Ŝi metis al ŝi kronon el blankaj lilioj sur la harojn, sed ĉiu folieto de floro estis duono de perloH. C. Andersen: La virineto de maro → Na włosy włożyła wieniec z białych lilii, lecz każdy listek kwiatu był połową perły
(1.1) Aŭstrala Krono • Boreala Krono (1.2) civita / rempara / ŝipa krono • laŭra / triumfa krono → wieniec laurowy, wieniec triumfalny • glorkrono • dornokrono (1.3) funebra krono → wieniec pogrzebowy (1.10) ĉeĥa / dana / estona / islanda / norvega / slovaka / sveda krono
(1.4) tonsuro (1.12) kromkorolo
(1.13) pavilion
(1.1) pŝento, tiaro, diademo (1.2-3) kunplektaĵo (1.10) valuto (1.12) korolo
(1.2) florkrono, laŭrkrono
(1.5) dento (1.6) hufo (1.11) kanopeo
kronado, kronaĵo, kroneto kroni kronita
unu floro ne estas krono, unu monero ne estas mono
krono ()
rzeczownik (1.1) korona