rdzewieć ()
, , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się (1.2) tracić formę i moc, słabnąć, zanikać
(1)
(1.1) Używany bywa do powlekania powierzchni blach lub naczyń z blachy żelaznej, aby nie rdzewiały, i do stosów galwanicznych, które w ostatnich czasach są stosowane w przyrządach telegraficznych. (1.2) Co z tego, że masz te wszystkie materiały, książki, linki, skoro z nich nie korzystasz systematycznie, a w konsekwencji Twój niemiecki rdzewieje?
(1.1) korodować;
rydz /, rdzewienie , odrdzewianie , odrdzewienie , nadrdzewienie , podrdzewienie , pordzewienie , przerdzewienie , przyrdzewienie , rdza , rdzawienie , rdzawość , zardzewienie , zerdzewienie odrdzewiać , odrdzewić , nadrdzewieć , podrdzewieć , pordzewieć , przerdzewieć , przyrdzewieć , rdzawić się , zardzewieć , zerdzewieć rdzawy, rdzewny, zardzewiały
angielski: (1.1) rust baskijski: (1.1) herdoildu duński: (1.1) ruste; (1.2) ruste esperanto: (1.1) rusti hiszpański: (1.1) oxidarse, aherrumbrarse norweski (bokmål): (1.1) ruste; (1.2) ruste norweski (nynorsk): (1.1) ruste, rusta; (1.2) ruste, rusta nowogrecki: (1.1) σκουριάζω rosyjski: (1.1) ржаветь ukraiński: (1.1) ржавіти