marnotrawca () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która wykorzystuje rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie nimi gospodaruje, jest rozrzutna
(1.1)
(1.1) marnotrawnik
(1.1) skąpiec
(1.1) rozrzutnik, utracjusz
marnotrawnik , marnotrawstwo , marnotrawienie , zmarnotrawienie marnotrawczyni marnotrawić , zmarnotrawić marnotrawny, marnotrawczy marnotrawnie, marnotrawczo
angielski: (1.1) squanderer, spendthrift, wasteful person białoruski: (1.1) марнатравец niemiecki: (1.1) Verschwender rosyjski: (1.1) расточитель ukraiński: (1.1) марнотратник , марнотратець wilamowski: (1.1) desperok