siennik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duży płócienny worek wypełniony słomą (sieczką) lub sianem, służący za materac do spaniaMałgorzata Szubert, Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Muza, Warszawa 2004, ISBN 83-7319-486-X, s. 244.;
(1.1)
(1.1)
siano , siennica siennikowy, sienny
angielski: (1.1) strawbed bułgarski: (1.1) тюфлек , сламеник duński: (1.1) halmmadras hiszpański: (1.1) jergón niemiecki: (1.1) Strohsack nowogrecki: (1.1) αχυροστρωμνή , αχυρόστρωμα rosyjski: (1.1) сенни́к , тюфя́к słowacki: (1.1) slamník wilamowski: (1.1) śtruwzak , strufsaok