pokonywać ()
, , ,
czasownik (1.1) odnosić zwycięstwo nad kimś (1.2) radzić sobie z jakimiś przeszkodami, dalekim dystansem
(1.1-2)
(1.1) Najskuteczniejszy okazał się Damian Ochman z Unii, który dziewięciokrotnie pokonywał bramkarzy rywali.
pokonywanie , pokonanie pokonać
angielski: (1.1) defeat, beat; (1.2) overcome chiński standardowy: (1.1) 克 (kè); (1.2) 克 (kè) duński: (1.1) besejre, slå, overvinde, vinde over; (1.2) overvinde, vinde over, komme over, overkomme esperanto: (1.1) venki, superi; (1.2) venki, transpasi japoński: (1.1) 負かす (まかす, makasu), 破る (やぶる, yaburu), 打ち勝つ (うちかつ, uchikatsu); (1.2) 打ち勝つ (うちかつ, uchikatsu), 排する (はいする, haisuru) niemiecki: (1.1) besiegen, bezwingen; (1.2) bezwingen rosyjski: (1.1) побеждать; (1.2) преодолевать rumuński: (1.2) dovedi ukraiński: (1.1) подолати; (1.2) долати