szlak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób (1.2) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.; (1.3) ścieżka tropów zwierzęcia (1.4) trasa, po której jedzie pociąg (1.5) łopata do wsadzania chleba do piecaStefan Wyrębski, O potrzebie polszczenia słownictwa technicznego, „Poradnik Językowy” nr 1/1948, s. 16.
(1.1-4)
(1.1) trasa, trakt
(1.1) droga
szlakowanie szlaczek szlakować , szlaczkować szlakowy, szlaczkowy
przetrzeć szlak • szlak bojowy • utarty szlak
angielski: (1.1) route, trail, way; (1.2) trail czeski: (1.1) trasa ; (1.2) stezka; (1.4) trať ; (1.5) sázecí lopata esperanto: (1.1) vojo francuski: (1.1) route ; (1.2) sentier hiszpański: (1.1) ruta , vía ; (1.2) sendero , senda , ruta , camino ; (1.3) rastro , huella jidysz: (1.1) וועג (weg) kaszubski: (1.1) szlach , bieżëca , darga , sztreka , tur kazachski: (1.1) жол; (1.2) жол niderlandzki: (1.1) route ; (1.2) pad rosyjski: (1.1) путь ; (1.2) маршрут ; (1.3) звериная тропа ukraiński: (1.1) шлях ; (1.2) маршрут węgierski: (1.1) útvonal, út włoski: (1.1) pista , percorso , via ; (1.2) sentiero