cudzołożnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa
(1.1)
(1.1) Nie płaciło się kary za zabicie człowieka w pojedynku sądowym ani za zabicie cudzołożnika, włamywacza lub podpalacza pochwyconego na gorącym uczynku, ani za sztuczne poronienie wywołane przez samą matkę, ani za zgładzenie świętokradcy, który włamał się do świątyni.
(1.1) grzesznik
cudzołóstwo , cudzołożenie cudzołożnica cudzołożyć cudzołożny
baskijski: (1.1) adulteriogile białoruski: (1.1) пралюбадзей hindi: (1.1) व्यभिचारी (vyabhicārī) hiszpański: (1.1) adúltero jidysz: (1.1) נואף (nojef) niemiecki: (1.1) Ehebrecher rosyjski: (1.1) прелюбодей słowacki: (1.1) cudzoložník wilamowski: (1.1) hūərkalla