półbut ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pełny but z cholewką tylko do kostki;
(1.1)
(1.1) Yngve miał na sobie ładną niebieską kurtkę, dżinsy, półbuty i machał do mnieTore Renberg, Człowiek, który pokochał Yngvego (Mannen som elsket Yngve), tłum Katarzyna Tunkiel, Wydawnictwo Akcent, Warszawa 2011, ISBN 9788362180318, s. 84.
(1.1) półbuty damskie / męskie / dziecięce / chłopięce / dziewczęce • przymierzać / przymierzyć / ubierać / ubrać / zakładać / założyć / wzuwać / wzuć / nosić / zdejmować / zdjąć / zzuwać / zzuć półbuty • znosić / zużyć półbuty • wygodne / niewygodne półbuty • półbuty piją / cisną / uwierają / pasują / dobrze leżą • półbuty sznurowane / wsuwane / zapinane • półbuty sportowe / wojskowe / robocze / wizytowe / do garnituru • czarne / brązowe / szare / zielone / białe / … półbuty • półbuty skórzane / zamszowe / ze skaju
(1.1) but, obuwie
(1.1) lakierek, pantofel, mokasyn, tenisówka, adidas
półbucik
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
angielski: (1.1) casual shoe, lace-up, brogue, saddle shoe, oxford shoe, blucher oxford francuski: (1.1) derby niemiecki: (1.1) Halbschuh rosyjski: (1.1) полуботинок węgierski: (1.1) félcipő wilamowski: (1.1) pobütkja , pobütkia