wygnanie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zmuszenie do opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytusjp.pl (1.2) przymusowy pobyt poza krajem, zwykle bez możliwości powrotu do ojczyzny
(1.1) Adam i Ewa zostali skazani na wygnanie z raju. (1.2) A potem wybucha rok 1830. I znowu nowe mogiły, wygnania, ofiary i syzyfowa praca od początku. (1.2) Można tę pracę uznać za jeden z powodów wygnania Owidiusza z Rzymu.
(1.1) wypędzenie, wydalenie
wygnać wygnaniec , wygnanka
wygnanie z raju
kazachski: (1.1) қуылу; (1.2) сүргін, қуғын rosyjski: (1.1) изгнание ; (1.2) изгнание