uszkodzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) awaria, usterka (1.2) naruszenie tkanki organizmu lub jej nieprawidłowa zmiana pod wpływem choroby bądź czynników zewnętrznych np. promieniowania
(1.1-2)
(1.1) Nigdy nie próbuj przyspieszyć procesu rozmrażania przez odłupywanie lodu, ponieważ może to doprowadzić do uszkodzenia obudowy zamrażarki. (1.2) Spożycie kadmu powoduje natychmiastowe zatrucie oraz uszkodzenie wątroby i nerek. (1.2) Uszkodzenie jednego z głównych naczyń krwionośnych może być bardzo groźne w skutkach.
(1.1) usterka, awaria, defekt, wada, feler (1.2) zranienie, schorzenie, dysfunkcja, wada
(1.1) naprawa, naprawienie, reperacja, zreperowanie
uszkodzić, uszkadzać, uszkodzić się, uszkadzać się, szkodzić uszkodzony uszkadzanie
angielski: (1.1) damage; (1.2) injury białoruski: (1.2) пашкоджанне duński: (1.1) beskadigelse rosyjski: (1.1) повреждение , дефект ukraiński: (1.1) ушко́дження