__TOC__ albergue ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) schronisko, noclegownia, zajazd, gospoda, kwatera (1.2) schronienie (bezpieczne miejsce); ochrona, osłona (1.3) schronienie, gościna, goszczenie, azyl; kwaterowanie
(2.1) (2.2) (2.3)
(1) albergues
(1.1) Pasamos la noche en un albergue de montaña. → Spędziliśmy/łyśmy noc w górskim schronisku.
(1.1) guarecerse, refugiarse en un albergue → schronić się w schronisku • albergue juvenil / turístico / de montaña → schronisko młodzieżowe / turystyczne / górskie • albergue nocturno → noclegownia (1.3) buscar / ofrecer albergue → szukać / oferować schronienia • pedir / solicitar albergue → prosić / ubiegać się o schronienie • dar albergue (a alguien) → zapewniać schronienie (komuś)
(1.1) refugio, posada, hostal, borda, venta, hotel, motel, albergo (1.2) refugio, cobijo, abrigo, amparo (1.3) hospedaje, alojamiento, amparo, asilo, acogida, cobijo, protección, aposento
albergar albergador albergador , albergadora , albergadura , albergo
< przypuszczalnie z
albergue ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) schronienie (1.2) schronisko młodzieżowe
(2.1) 3. czasu teraźniejszego trybu rozkazującego (imperativo) czasownika albergar (2.2) 1. czasu teraźniejszego trybu łączącego (presente do conjuntivo) od czasownika albergar (2.3) 3. czasu teraźniejszego trybu łączącego (presente do conjuntivo) od czasownika albergar
albergar