__TOC__ aldaba ()
rzeczownik (1.1) kołatka, antaba
(1.1) kisketa
aldaba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kołatka u drzwi, antaba (1.2) zasuwa, rygiel, antaba (1.3) metalowe kółko do uwiązywania zwierząt
(1) aldabas
(1.1) Macondo dejaría de ser un lugar ardiente, cuyas bisagras y aldabas se torcían de calor, para convertirse en una ciudad invernal. Gabriel García Márquez, Cien años de soledad → Macondo przestałoby być miejscem upalnym, gdzie zawiasy i kołatki skręcały się ze spiekoty, aby przeobrazić się w miasto zimowe.
(1.1) aldabón, llamador, picaporte
aldabear aldabeo , aldabada , aldabazo aldabilla aldabón
tener buenas aldabas → mieć plecy, mieć silne plecy
< (ḍabbah) → jaszczurka - ze względu na formę kołatki podobną do tego zwierzęcia