wykoleić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wykolejać) (1.1) spowodować wypadnięcie pojazdu z szyn (1.2) spowodować, że ktoś zdegraduje się, zmarnuje swoje życie czasownik zwrotny dokonany wykoleić się ( wykolejać się) (2.1) wypaść samemu z szyn (2.2) zdegradować się, zmarnować swoje życie
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) W rejonie Szczutowa 27/28 III 1943 gwardziści z grupy Włodzimierza Ziemieckiego („Żelaznego”) wykoleili pociąg wojskowy na linii Sierpc – Rypin.
(1.1) wkoleić
wykolejeniec , kolej , wykolejenie , wykolejanie , kolejnictwo
angielski: (1.1) derail duński: (1.1) afspore; (1.2) afspore hiszpański: (1.2) descarriar; (2.1) descarrilar; (2.2) descarriarse niemiecki: (1.1) entgleisen; (1.2) entgleisen