κατώφλι ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) próg (1.2) próg, początek, wstęp (1.3) próg, granica

(1) N44

(1.3) Πατρίδα του Ελύτη, του Ρίτσου, του Σεφέρη / στης φτώχειας το κατώφλι ο πλούτος σ' έχει φέρει Κώστας Μαρδάς, Νέα πατριδογνωσία (απόσπασμα). → Ojczyzno Elitisa, Ritsosa, Seferisa // bogactwo przywiodło cię na próg biedy z piosenki Nowa historia i geografia ojczyzny, słowa Kostas Mardás.

(1.1) κατώφλιο

< (katō + fliá) → nisko + węgar