mortigi

mortigi ()

czasownik (1.1) zabić

(1.1)

(1.1) Mia onklo ne mortis per natura morto, sed li tamen ne mortigis sin mem kaj ankaŭ estis mortigita de neniu; unu tagon, promenante apud la reloj de fervojo, li falis sub la radojn de veturanta vagonaro kaj mortiĝis. → Mój wujek nie zginął naturalną śmiercią, ale jednak on nie zabił się sam i też nie został zabity przez nikogo; pewnego dnia przechadzając się obok torów kolejowych, upadł pod koła jadącego pociągu i stał się martwy.

(1.1) pafmortigi, premmortigi, ŝtonmortigi/ŝtonumi, hommortigi, memmortigi, krucumi, palisumi

morti, mortiĝi, formortigi, memmortigi mortigo mortiga minacoj ne mortigas • por muŝon mortigi, oni pafilegon ne uzas