rubryka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) puste pole na formularzu, kwestionariuszu, księgach rachunkowych przeznaczone na umieszczenie w nim konkretnej informacji (1.2) w czasopismach: dział poświęcony pewnemu odrębnemu rodzajowi informacji, powtarzający się w każdym numerze i mający tam stałe miejsce (1.3) napis, tytuł w starych rękopisach wykonany czerwoną farbą (1.4) przepis kościelny, objaśniający ceremonię towarzyszącą modlitwie, nabożeństwu
(1.1-4)
(1.1) W tę rubrykę trzeba wpisać dane małżonka. (1.1) Zapomniałem wpisać nazwisko do rubryki, ale w każdej chwili mogę uzupełnić braki.
(1.1) rubryka znaczeniowa
rubryczka
→ tytuł prawa napisany czerwoną farbą < Antoni Danysz, Mularz czy murarz, „Poradnik Językowy” nr 6/1910, s. 100.
bułgarski: (1.1) графа ; (1.2) рубрика kaszubski: (1.1) rubrika ; (1.2) dzélëk , rubrika słowacki: (1.1) rubrika