beschuldigen ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) oskarżać, oskarżyć
(1.1) Dostęp 25.04.2024. beschuldigen (beschuldigt), beschuldigte, beschuldigt (haben)
(1.1) Er beschuldigte ihn zu Unrecht, wie sich herausstellte. → Jak się okazało, oskarżał go niesłusznie. (1.1) Er ist des Mordes beschuldigt. → On jest oskarżony o morderstwo.
Beschuldigen , Beschuldigung , Beschuldigter , Beschuldigte