rotmistrz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana; (1.2) oficer mający stopień rotmistrza (1.1) (1.3) dowódca roty piechoty, chorągwi jazdy lub szwadronu
(1.1-3)
(1.1) Stopień rotmistrza jest odpowiednikiem kapitana. (1.2) Po rotmistrzu Witoldzie Pileckim, bohaterze Oświęcimia, zacierano wszelkie ślady na ziemi i w polskiej historiiAnna Pawełczyńska, Wartości a przemoc: zarys socjologicznej problematyki Oświęcimia, PWN, 1995.. (1.2) Na Starem Mieście koło Pijarów, / Gdzie hymny Bogu lud wierny śpiewa, / Mieszka inwalid spod trzech sztandarów: / Ułański rotmistrz Jacek CholewaArtur Oppman (Or-Ot), Stare Miasto. Obrazki z dawnych lat, Kraków 1902.. (1.3) Dla rotmistrza, dowódcy szwadronu, wybrał sierżant kwaterę w nowej, najparadniejszej w całej wsi chacie HnataKajetan Abgarowicz (Abgar-Sołtan), Rusini. Szkice i obrazki, Kraków 1893.. (1.3) I posłał do niego rotmistrza pięćdziesiątnika i pięćdziesiąt, którzy byli pod nim: który poszedł do niego, i siedzącemu na wierzchu góry, rzekł: Człowiecze Boży, król rozkazał, abyś zszedłDruga Księga Królewska 1,9; Biblia Wujka (wyd. 1923)..
(1.1) rotmistrz + (czego, kogo) (1.3) rotmistrz + (czego)
(1.1) rotmistrz kawalerii / ułanów • mundur / dystynkcje / stopień rotmistrza • awans na rotmistrza (1.3) rotmistrz chorągwi / piechoty
(1.1) stopień (1.2) oficer (1.3) dowódca
rotmistrzostwo , rotmistrzowa , podrotmistrz rotmistrzować rotmistrzowski rtm.
przysłowia: nie może być dobrym rotmistrzem, który nie był nigdy żołnierzem • z rotmistrzów hetmani rosną
+
Forma dopełniacza liczby mnogiej „” jest niepoprawna.
czeski: (1.1) rotmistr duński: (1.1) ritmester litewski: (1.1) rotmistras niderlandzki: (1.1) ritmeester niemiecki: (1.1) Rittmeister norweski (bokmål): (1.1) rittmester norweski (nynorsk): (1.1) rittmeister rosyjski: (1.1) ротмистр (rotmistr) szwedzki: (1.1) ryttmästare ukraiński: (1.1) ротмістр (rotmìstr)