poić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( napoić) (1.1) podawać napój czasownik zwrotny poić się (2.1) o zwierzętach: pić (2.2) (2.3) , zachwycać się widokiem
(1.1) (2.1-3)
(1.1) Na zlecenie pisarza, który nie lubi być zaniepokojony, panny te przechwytuje jego żona, poi herbatą i odwozi z powrotem.Parnas Bis - słownik literatury polskiej urodzonej po 1960 roku za http://zniewaga.blox.pl/2009/03/Och-Andrzej.html
(1.1) poić kogoś czymś
napój , poidło pić
angielski: (1.1) give a drink, (zwierzęta) water, poić kogoś winem → to ply somebody with wine czeski: (1.1) pojit esperanto: (1.1) trinkigi francuski: (1.1) abreuver hiszpański: (1.1) (zwierzęta) abrevar jidysz: (1.1) פּויען kaszubski: (1.1) pòjic kazachski: (1.1) ішкізу kotava: (1.1) ulidiná niemiecki: (1.1) zu trinken geben; (zwierzęta) tränken; betrunken machen rosyjski: (1.1) пои́ть; (2.1) пои́ться; (2.2) упива́ться, напива́ться; (2.3) упива́ться ukraiński: (1.1) поїти, напувати włoski: (1.1) (zwierzęta) abbeverare