inkorporacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wcielenie, włączenie do jakiejś całości, zwłaszcza jednego terytorium w innego państwa (1.2) zebranie przepisów w usystematyzowaną całość (1.3) zjawisko włączania do orzeczenia dopełnieniowych określeń zaimkowych lub rzeczownikowych (1.4) uosobienie, wcielenie
(1.1-4)
(1.1) Wraz z rozwojem przemysłu i inkorporacją sąsiednich miejscowości Śródmieście przekształciło się w centrum administracyjno-usługowe Katowic.
inkorporować inkorporacyjny
→ wcielenie
angielski: (1.1) incorporation bułgarski: (1.1) инкорпорация ; (1.2) инкорпорация ; (1.3) инкорпорация interlingua: (1.1) incorporation niemiecki: (1.1) Anschluss , Einverleibung , Inkorporation rosyjski: (1.1) инкорпорация ukraiński: (1.1) інкорпорація ; (1.2) інкорпорація ; (1.3) інкорпорація