próżny () ,
przymiotnik (1.1) mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu (1.2) niczym niewypełniony (1.3) o wysiłku, staraniach: niemający szans powodzenia, daremny
(1.1-3)
(1.2) Pesymista widzi szklankę do połowy próżną, optymista do połowy pełną.
(1.1) górnochciwy (1.2) niewypełniony, pusty (1.3) daremny, bezcelowy, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, bezskuteczny, czczy, daremny, jałowy, nieefektywny, nieskuteczny, płonny, syzyfowy
(1.2) pełny, wypełniony
próżnowanie , próżność , próżnia próżniowy próżno
przelewać z pustego w próżne • bęben dlatego tak głośny, bo próżny • ręce pełne, serce próżne
→ 'pusty wewnątrz, niezapełniony, nienapełniony' Zobacz też: , , .
angielski: (1.1) vain; (1.2) empty, void; (1.3) futile białoruski: (1.2) парожні duński: (1.3) forgæves, nytteløs esperanto: (1.3) vana rosyjski: (1.2) порожний turecki: (1.3) nafile ukraiński: (1.2) порожній włoski: (1.1) fatuo, inane, vanesio, vanitoso, vano; (1.2) vuoto