bębnić ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) grać na bębnie (1.2) wielokrotnie stukać, uderzać w coś powodując odgłos (1.3) wydawać głuche dźwięki (1.4) rozgłaszać coś (1.5) suszyć głowę, powtarzać do znudzenia, wielokrotnie (1.6) o głosach niektórych ptaków błotnych: buczeć
(1.2) Jej kroki na kocich łbach bębnią jak niedawno kopyta końskie.
(1.2) bębnić palcami
(1.1) bić (1.2) stukać, walić, łomotać (1.4) rozgłaszać, rozgadywać
bęben , bębenek , bębnienie , bębnista , bębniarz , bębeniarz , bębenica , bębenista , odbębnianie , bębnowanie odbębnić bębnowy, bębenkowy
bębnić na fortepianie
angielski: (1.1) drum białoruski: (1.1) барабаніць; (1.2) барабаніць esperanto: (1.1) tamburi; (1.2) tamburi francuski: (1.1) tambouriner; (1.2) tambouriner; (1.4) tambouriner jidysz: (1.1) פּויקן (pojkn), באַראַבאַנעווען (barabanewen), קלאַפּן אין פּויק (klapn in pojk) litewski: (1.1) būgnyti niemiecki: (1.1) trommeln rosyjski: (1.1) барабанить szwedzki: (1.1) trumma wilamowski: (1.1) pauka, paojka