wbrew ()
, ,
przyimek (1.1) sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś (1.2) uwydatnienie przeciwieństwa
(1.1) Wbrew ojcu poszła do zakonu. (1.1) Wieloryby, wbrew swojej nazwie, są ssakami. (1.1) Wbrew powszechnej opinii feudałowie rzadko korzystali z prawa pierwszej nocy. (1.1) Namówiona podstępnie przez zazdrosne siostry, poważyła się wbrew zakazowi oglądać przy świetle lampy śpiącego małżonka, za co została przez niego porzucona. (1.2) […] bo porządek dziedziczny, feudalny niemiecki, wbrew przeciwny słowiańskiemu obyczajowi, nie mógł przyjąć się do społeczeństwo polskiego.
(1.1) wbrew +
(1.1) wbrew pozorom / woli / zakazowi
(1.1) na przekór, pomimo
od wyrażenia przyimkowego
angielski: (1.1) against, contrary to, in spite of, despite białoruski: (1.1) насуперак, супраць, супроць, нягледзячы (на што), не зважаючы (на што) czeski: (1.1) přes duński: (1.1) trods francuski: (1.1) malgré hiszpański: (1.1) contra jidysz: (1.1) קעגן (kegn), אויף צעזעצעניש (ojf cezecenisz) niemiecki: (1.1) wider, gegen norweski (bokmål): (1.1) mot rosyjski: (1.1) вразрез (vrazrez), вопреки (vopreki) szwedzki: (1.1) mot, emot, tvärtemot, tvärsemot, stick i stäv, stick emot włoski: (1.1) contro