kobierzec ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wzorzysty dywan, szczególnie pochodzenia wschodniego; (1.2) coś ułożonego na podłodze lub gruncie na kształt kobierca (1.1)
(1.1-2)
(1.1) To wówczas znalazły się w Polsce wspaniałe końskie rzędy, kobierce, dywany, różnego rodzaju uzbrojenie ochronne, łuki z sajdakami, broń palna i sieczna - w tym również tureckie i perskie szable. (1.2) Las był cały w kobiercach kwietnych, rozświegotany młodzieżą ptasią, a już owocny, bo jagodniki dojrzały i barwiły ziemię. (1.2) Mieszkańcy dzielnicy przygotowują kwiatowy kobierzec, po którym przejdzie procesja.
(1.1) perski kobierzec • barwny / miękki / olbrzymi / tkany / wschodni kobierzec (1.2) kwiatowy / kwietny / trawiasty / zielony kobierzec
(1.1) dywan (1.2) dywan
stanąć na ślubnym kobiercu • jeśliś pan, siadaj na kobiercu
prawdopodobne zapożyczenie z języków tureckich
białoruski: (1.2) дыва́н esperanto: (1.1) tapiŝo