wilgoć ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;
(1.1)
(1.1) Mimo potrzeby wilgoci paproć występuje także w suchych środowiskach.
odwilż , wilgotność wilgotnieć, zwilżać wilgotny wilgotnie, wilgotno
angielski: (1.1) humidity, moisture arabski: (1.1) بلل, رطوبة baskijski: (1.1) hezetasun białoruski: (1.1) вільгаць bułgarski: (1.1) влага chorwacki: (1.1) vlaga czeski: (1.1) vlhkost duński: (1.1) fugtighed esperanto: (1.1) humideco, malsekeco francuski: (1.1) humidité galicyjski: (1.1) humidade hiszpański: (1.1) humedad interlingua: (1.1) humiditate japoński: (1.1) 水分 (すいぶん) jidysz: (1.1) נעץ kataloński: (1.1) suor litewski: (1.1) drėgmė niderlandzki: (1.1) vocht , vochtigheid niemiecki: (1.1) Nässe , Feuchte, Feuchtigkeit nowogrecki: (1.1) υγρασία nowopruski: (1.1) wilgan portugalski: (1.1) humidade rosyjski: (1.1) влага sanskryt: (1.1) आर्द्रता slovio: (1.1) volgost, волгост szona: (1.1) hunyoro szwedzki: (1.1) fukt , väta , blöta turkmeński: (1.1) çyglyk ukraiński: (1.1) вологість , волога wilamowski: (1.1) ness , faojcht