ordoni ()
czasownik (1.1) rozkazywać, kazać
(1.1)
(1.1) Ordonu al li, ke li ne babilu. → Rozkaż mu, żeby nie paplał.
(1.1) obeigi
ordono ordona, ordonema al la buŝo de "oni" neniu povas ordoni • ekzemplo proponas, sed ne ordonas • kiam forto ordonas, leĝo pardonas • kie mi disponas, tie mi ordonas • kiu manĝon al mi donas, tiu al mi ordonas • ordonita kiso havas guston maldolĉan • se Dio ordonos, eĉ ŝton' lakton donos • se edzino ordonas, domo ordon ne konas • sendito nur portas; kion oni ordonis, li raportas