władać ()
,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) o królu, księciu: sprawować nad czymś władzę (1.2) szefować, kierować (1.3) w odniesieniu do części własnego ciała: móc czymś poruszać (1.4) umieć posługiwać się czymś
(1.1-4)
(1.1) Książę Jakub włada sprawiedliwą, lecz twardą ręką. (1.2) Kierownik znakomicie włada całym naszym oddziałem. Dzięki niemu wszystkie sprawy załatwiamy w mgnieniu oka! (1.3) Po sobotnim wypadku Marek stracił czucie w lewej części ciała, przez co nie mógł władać lewą nogą ani ręką. (1.4) Doskonale władał szpadą, mało który szermierz mógł się z nim mierzyć.
(1.1-4) władać +
(1.1) panować, królować, sprawować władzę (1.2) mieć władzę nad czymś, dowodzić, dyrektorzyć, grać pierwsze skrzypce, kapitanować, kierować, liderować, nadzorować, pociągać za sznurki, przewodzić, rządzić, stać na czele, szefować, wodzić prym, zarządzać, zawiadywać (1.3) mieć władzę w czymś
zawładnięcie , władza , władze , władanie , władztwo , władca , władczyni , włodarz , niedowład zawładnąć władczy, władny władczo
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 12.
angielski: (1.1) reign, rule, govern; (1.2) manage; (1.4) be master of , have good command of esperanto: (1.1) regi; (1.2) regi