znikać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zniknąć) (1.1) stawać się niewidocznym (1.2) przestawać być w jakimś miejscu
(1.1-2)
(1.1) Kameleon wcale nie potrafi znikać. (1.2) Profesor zniknął tak samo szybko, jak się pojawił.
(1.1-2) pojawiać się
znikanie , zniknięcie zniknąć
albański: (1.2) zhdukem angielski: (1.1) disappear, vanish, powoli znikać: dissolve, melt away; (1.2) disappear duński: (1.1) forsvinde; (1.2) forsvinde esperanto: (1.1) malaperi; (1.2) malaperi francuski: (1.1) disparaître hiszpański: (1.1) desaparecer; (1.2) desaparecer kornijski: (1.2) vanshya niemiecki: (1.1) verschwinden ukraiński: (1.1) зникати; (1.2) зникати wenedyk: (1.1) wanieszczer