ρούχο

ρούχο ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ubranie, odzież

(1.1) N39

(1.1) przeważnie w

(1.1) πλυντήριο ρούχων

(1.1) ένδυμα

ρουχισμός , ρουχικό ρουχάκι , ρουχαλάκι

άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς → na jedno wychodzi βγαίνω έξω από τα ρούχα μου → zżymać się, oburzać się έχω τα ρούχα μου → 1. mieć miesiączkę; 2. być rozgniewanym βγάζω κάποιον από τα ρούχα του → wyprowadzać kogoś z równowagi όποιος φυλάει τα ρούχα του, έχει τα μισά → strzeżonego Pan Bóg strzeże τρώγομαι με τα ρούχα μου → łatwo tracić nerwy, złościć się o byle co

(1.1) <