__TOC__ श्वेत ()
; polska: śwet
przymiotnik (1.1) biały
(śvēta) <
श्वेत ()
; polska: śweta
przymiotnik (1.1) biały, jasnySir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 1106 (1.2) ubrany na biało, w bieli rzeczownik, rodzaj męski (2.1) biel, biały kolor (2.2) biały koń (2.3) mała biała muszelka, Cypraea moneta, kauri (2.4) srebrna moneta (2.5) biała chmura
(1.1) पाण्डु, सित, अर्जुन (2.1) अर्जुन
श्वेता
źródłosłów dla (śvētamu)