poto ()
rzeczownik (1.1) garnek, garniec
(1.1)
(1.1) Potisto bakis liajn potojn. → Garncarz wypalał swoje garnki. (1.1) Sur la kameno inter du potoj staras fera kaldrono; el la kaldrono, en kiu sin trovas bolanta akvo, eliras vaporo; tra la fenestro, kiu sin trovas apud la pordo, la vaporo iras sur la korton. → Na ogniu między dwoma garnkami stoi żelazny kocioł; z kotła, w którym jest wrząca woda, leci para; przez okno, które jest obok drzwi, para wylatuje na podwórze.
kaldrono ridas pri poto kaj mem estas kota
poto ()
czasownik (1.1) pić, wchłaniać (1.2) upijać się
(1.1-2) pōtō, pōtāre, pōtāvī, pōtum
poto ()
przymiotnik (1.1) krótki, mały
zobacz też: Indeks:Tahitański - Podstawowe przymiotniki
poto ()
rzeczownik (1.1) zdjęcie, fotografia
poto ()
rzeczownik (1.1) wiedzaTuvalu language week (1.2) inteligencja przymiotnik (2.1) mądry, inteligentny
(1.1-2) poto; ˈpoto
(1.1) iloaga