kõri ()
rzeczownik (1.1) krtań (1.2) gardło (1.3) pijak
(1.1-3) kõri, kõri, kõri
(1.1) Inimese kõri skelett koosneb üheksast kõhrest. → Szkielet ludzkiej krtani składa się z dziewięciu chrząstek. (1.2) Rünnatud mööduja röögis täiest kõrist. → Napadnięty przechodzień wrzeszczał na całe gardło.
(1.2) kurk (1.3) joodik
(1.2) kõrini
(1.2) kõri kinni pigistama → dusić (kogoś) • kõri maha võtma, kõri maha tõmbama → poderżnąć gardło • kõri pihku võtma → rzucić się komuś do gardła • kõrri (kinni) kargama, kõris(t) kinni (olema) → skakać sobie do gardeł • kõrist alla laskma, kõrist alla minema → przepuścić (na alkohol), przechlać (pieniądze, majątek)