tamam ()
przymiotnik (1.1) cały, całkowity, wszystek (1.2) cały, kompletny, pełny, bez braków (1.3) poprawny, prawidłowy, bezbłędny (1.4) skończony, gotowy, wypełniony, (o czasie) upłynął wykrzyknik (2.1) … przytakujący, gdy na coś się zgadzamy tak, ok, w porządku, dobrze, zgoda (2.2) … wyrażający rezygnację no dobrze, no dobra, niech będzie
(1.1) Paranın tamamını verdim. → Dałem/am wszystkie pieniądze / całą kwotę. (1.2) Bu kitap tamam değildir. → Ta książka nie jest kompletna. (2.1) Kahve içelim mi? Tamam, hadi içelim. → Napijemy się kawy? Ok, napijmy się. (2.1) Tamam mı? → W porządku?
(1.1) bütün, tüm (1.2) eksiksiz (1.3) doğru
(1.3) yanlış
(2.1) evet
(2.1)