भूत

__TOC__ भूत ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) duch

(1.1) (bhūta)

भूत ()

; polskie: bhut

rzeczownik (1.1) duch

(1.1)

भूत ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn, dzieckoSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 761 (1.2) określenie Śiwy (1.3) wielki dewot lub asceta rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) jakiekolwiek istnienie (nawet nieożywione) (2.2) stworzenie żywe (2.3) duch, demon (2.4) jeden z żywiołów (2.5) prawdziwe zdarzenie, fakt (2.6) świat (2.7) powodzenie, pomyślność przymiotnik (3.1) stający się, będący, istniejący (3.2) który naprawdę się wydarzył (3.3) dobry, odpowiedni, pasujący (3.4) przeszły (3.5) uzyskany (3.6) wymieszany lub połączony z (3.7) taki jak, podobny

(1.1) पुत्र, सुत, कुमार (1.2) हंस, अक्षर, अक्षता, श्रीमत्, अयोनि, शार्ङ्गिन्, भीषण (2.2) जीव (2.3) परेत, आशिर (2.6) जगत् (2.7) एधतु (3.3) साधु (3.5) आपन्न (3.7) निभ, सम

भूतमय भूति