__TOC__ dukat ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.; (1.2) miara masy określająca stosunek ilości metalu szlachetnego do wagi brutto stopu (1.3) jednostka terytorialna średniowiecznej bizantyjskiej organizacji wojskowejMały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, s. 98.
(1.1-3)
(1.1) Dam ci trzysta dukatów i miejsce na moim dworze.
(1.1) dukat obrączkowy • garść / wór dukatów
(1.1) czerwony złoty, czerwoniec, holender; cząty
(1.1) moneta
dukacik dukatowy
dukat zawsze dukatem, piechotą nie chodzi • nie ten bogaty, kto ma dukaty • za grosz cię powieszą, a za dukat ujdziesz
(1.1) < → książęcy; → księstwo
(1.1) w numizmatyce określenie wywodzone zazwyczaj od słowa ducat umieszczanego w inskrypcjach na dukatach weneckich, wytwarzanych od 1284 r. i będących w Europie wzorem dla innych wartościowych monet złotych
angielski: (1.1) ducat baskijski: (1.1) dukat białoruski: (1.1) дукат chorwacki: (1.1) dukat czeski: (1.1) dukát duński: (1.1) dukat esperanto: (1.1) dukato francuski: (1.1) ducat hiszpański: (1.1) ducado interlingua: (1.1) ducato jidysz: (1.1) רענדל (rendl) kataloński: (1.1) ducat łaciński: (1.1) ducatus macedoński: (1.1) дукат niderlandzki: (1.1) dukaat niemiecki: (1.1) Dukat normandzki: (1.1) ducat portugalski: (1.1) ducado rosyjski: (1.1) дука́т słowacki: (1.1) dukát słoweński: (1.1) dukat szwedzki: (1.1) dukat ukraiński: (1.1) дука́т , дука́ч węgierski: (1.1) dukát włoski: (1.1) ducato
dukat ()
rzeczownik (1.1) dukat