żeberko ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) od: żebro (1.2) pojedyncza, grzewcza część kaloryfera (1.3) porcja mięsa z żebrami (1.4) tor boczny do odstawiania pojazdów szynowych (1.5) kamizelkaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298. rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (2.1) żeberka potrawa mięsna
(1.1-3) (1.4) , (2.1)
(1.2) Mówiłam tacie, że u nas w pokoju grzeją tylko dwa żeberka. (2.1) Na obiad podali żeberka z ziemniakami i kapustą.
żebro , ziobro , ożebrowanie , podżebrze , żeberka ożebrować żebrowy, żeberkowy, żeberkowany, żeberkowaty
(1.4) od układu torów odstawczych, przypominających żebra klatki piersiowej
(1.1) angielski: (1.3) rib baskijski: (1.3) saiheski czeski: (1.1) žebírko esperanto: (1.1) ripeto; (1.2) ripo francuski: (1.2) ailette niemiecki: (1.3) Rippchen nowogrecki: (1.2) φέτα ; (1.3) παϊδάκι słowacki: (1.1) rebierko