__TOC__ magnetismus ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) magnetyzm
(1.1)
magnetičnost , magnet , magnetit , magnetka magnetický magnetizovat
magnetismus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magnetyzm
(1.1) magnētismus, magnētismī
(1.1) Immo et, si a magnete removeatur, aliqualis in ipso superstes manebit magnetismus, modo corpus non ex ferro mollissimo constet, sed aliqualem habeat duritiem.Franz Aepinus, Tentamen theoriae electricitatis et magnetismi, Petersburg 1759, s. 152. → Co więcej, jeśli odsuniemy je od magnesu, zachowa ono pewien magnetyzm, o ile ciało to nie jest wykonane z bardzo miękkiego żelaza, a jest w nim pewna twardość.
magnēs magnēticus