prochy ()
,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok (1.2) narkotyki (1.3) leki, zwłaszcza psychotropowe
(2.1) , i od: proch
(1.1-3) ;
(1.1) Pochowano naszego dziadka na prochach Marianny i Katarzyny. (1.2) Ludzi po prochach od razu przywozili w pasach.
proch , prochowiec proszkować , sproszkować prochowy, proszkowy
duński: (1.1) støv hiszpański: (1.1) cenizas jidysz: (1.1) אַש (asz) niderlandzki: (1.1) as niemiecki: (1.1) Asche rosyjski: (1.1) пра́х