__TOC__ φήμη () phḗmē
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) plotka, pogłoska, fama (1.2) opinia, reputacja (1.3) dobre imię, renoma, sława
(1.1-3) F30
(1.1) Κυκλοφορούν φήμες ότι η ηθοποιός χώρισε από το σύζυγό της. → Krążą plotki, że aktorka rozwiodła się ze swym mężem. (1.2) Έκλεισες δωμάτιο σ' ένα μοτέλ που δεν έχει καλή φήμη. → Zarezerwowałeś/aś pokój w motelu, który nie cieszy się dobrą opinią ( nie ma dobrej reputacji).
(1.1) διάδοση (1.2) υπόληψη, εκτίμηση, γνώμη (1.3) δόξα, αίγλη
φημολογία φημίζομαι, φημολογούμαι φημισμένος
(1.1-3)
φήμη () phḗmē
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) proroctwo (1.2) plotka, pogłoska (1.3) dobre imię, sława (1.4) słowo, mowa (1.5) słowo, wiadomość
φημί
<