__TOC__ narkoza () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wprowadzenie osoby lub zwierzęcia w stan snu przy użyciu substancji powodujących utratę świadomości i wrażliwości na ból; (1.2) stan uśpienia spowodowany narkozą (1.1) (1.3) środek stosowany do narkozy (1.1) (1.4) ogłuszenie, pobicie do nieprzytomnościDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1-4)
(1.1) znieczulenie (1.2) uśpienie (1.3) anestetyk, narkotyk
narkotyk , narkotyczność , narkotyzacja , narkotyzowanie narkotyzować, narkotyzować się narkotyczny narko-
(1.1) < (nárkōsis) (1.4) od (1.1)
(1.4) białoruski: (1.1) наркоз bułgarski: (1.1) наркоза ; (1.2) наркоза ; (1.3) наркоза francuski: (1.2) narcose ; (1.3) anesthésique górnołużycki: (1) narkoza hiszpański: (1.1) anestesia (acción); (1.2) narcosis ; (1.3) anestésico , anestesia nowogrecki: (1.1) νάρκωμα ; (1.2) νάρκωση rosyjski: (1.1) наркоз słoweński: (1.1) narkoza ukraiński: (1.1) наркоз
narkoza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narkoza
narkoza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narkoza
(1.1) prebuditi se iz narkoze → przebudzić się z narkozy
narkoman , narkomanija , narkomanka , narkomanstvo , narkotik narkotičen, narkomanski
< (nárkōsis)