surowość () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha człowieka, który stosuje restrykcyjne zasady, jest wymagający i stanowczy (1.2) cecha środowiska lub warunków życia, które są nieprzyjazne, trudne i niekorzystne (1.3) cecha estetyki lub stylu, który jest minimalistyczny, pozbawiony wygód i ozdób (1.4) cecha przepisów prawnych, które są rygorystyczne i przewidują dotkliwe kary (1.5) cecha potrawy lub jej składników, które nie zostały ugotowane, usmażone czy upieczone
(1.1-5)
(1.1) Była znana z surowości wobec swoich uczniów. (1.1) Surowością swojego charakteru budził respekt, a czasem wręcz strach. (1.2) Było coś pięknego w surowości tego pustynnego krajobrazu. (1.2) Podczas ekspedycji naukowcy zmagali się z surowością arktycznych warunków. (1.3) Surowość minimalistycznego wnętrza sprawiała, że było ono bardzo nowoczesne. (1.3) Brutalizm to styl architektoniczny charakteryzujący się surowością formy i użyciem betonu jako głównego materiału konstrukcyjnegoBrutalizm w architekturze, flipnapierwotnym.pl, dostęp: 22 czerwca 2024.. (1.4) Byłem zaskoczony surowością mandatu. (1.4) Surowość przepisów ruchu drogowego ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa. (1.5) Weganie cieszyli się surowością buraków w tej sałatce. (1.5) Surowość ryb w sushi była zachwycająca.
(1.1) rygoryzm, srogość (1.3) prostota
surowy surowo
angielski: arabski: bułgarski: francuski: sanskryt: włoski: