__TOC__ blokada ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) utrudnienie dostępu do czegoś (1.2) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji (1.3) zespół urządzeń mechanicznych uruchamiający zwrotnice, semafory i sygnały (1.4) metoda leczenia polegająca na wstrzykiwaniu środków znieczulających (1.5) w siatkówce: wystawienie rąk przez wszystkich graczy ponad siatkę, w celu zatrzymania piłki uderzanej przez przeciwnika (1.6) zabezpieczenie urządzenia za pomocą urządzeń blokujących (1.7) urządzenie blokujące (1.8) akcja zablokowania drogi np. przez policję (1.9) tymczasowe uniemożliwienie dysponowania środkami na koncie
(1.1-9)
(1.2) Oficjalnym celem sankcji jest wymuszenie reform na Kubie, ale od dawna widać, że blokada wywołuje rezultat odwrotny. (1.7) Ryszardowa impala ma założoną blokadę.
(1.2) blokada kontynentalna / morska / ekonomiczna / gospodarcza
(1.5) blok (1.7) zabezpieczenie
blok , blokowanie , zablokowanie , blokowisko blokować , zablokować , zablokowywać , zblokować blokadowy
,
angielski: (1.1) blockade, block; (1.2) blockade; (1.8) roadblock; (1.9) freezing of a bank account białoruski: (1.1) блакада ; (1.2) блакада ; (1.4) блакада bułgarski: (1.2) блокада ; (1.4) блокада ; (1.5) блокада czeski: (1.1) blokáda duński: (1.2) blokade ; (1.4) blokade ; (1.5) blokade ; (1.8) blokade niemiecki: (1.1) Sperre ; (1.2) Blockade słowacki: (1.1) blokáda ukraiński: (1.2) блока́да węgierski: (1.2) blokád
blokada ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) blokada
blokada ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) blokada (1.2) blokada